باران: موسیقی ما نیازمند نظارت فنی است

مانی تهرانی – کم نیستند کسانی که موسیقی ناب دهه پنجاه خورشیدی در ایران و تولد ستارگان‌اش را مدیون مسئولیت هنری نامدارانی چون پرویز یاحقی، مرتضی حنانه و… می‌دانند. افرادی که موسیقی خوب را از موسیقی بد و کوک را از فالش تشخیص می‌دادند و تنها معیار نظارت و هدایت‌شان جان‌مایه هنر موسیقی بود.

شانه بدیهی این مدعا، ثمرات تلاش و کوشش آنهاست و کشف و پرورش نسلی که تا امروز هم موسیقی پاپ ایرانی را آبیاری می‌کند. بعد از انقلاب۵۷ موسیقی در داخل کشور برای زنان ممنوع شد و برای مردان هم تحت شرایط محدود و خاص و به ممیزی مذهبی یا همان حلال و حرام تن سپرد. در خارج از ایران بار بخش بزرگی از تولیدات موسیقی پاپ ایرانی بر دوش نسل گذشته بود و هنوز هم هست.

باران» آوازخوان موسیقی پاپ ایرانی که سراغ‌اش رفته‌ام جزو معدود هنرمندان نسل جدید است که اولین بار چهار سال پیش به صورت حرفه‌ای وارد بازار موسیقی شد و مورد استقبال قرار گرفت. این خواننده جوان کرد ایرانی در کشور کانادا بزرگ شده و به زبان‌های فارسی، کردی و انگلیسی آواز می‌خواند. او که صدای خوشی دارد، اولین اثرش را به نام «حس عاشقی» در همخوانی با جمشید، دیگر خواننده کرد ایرانی، روانه بازار کرد.

– شما از همان اول با «زیادی» خیلی حرفه‌ای ظاهر شدید. این صدای زیبا و تسلط به موسیقی ذاتی است یا اینکه سال‌ها تمرین و آموزش را پشت سر گذاشته‌اید؟

-راستش درباره اکتسابی یا ارثی بودن صدا می‌توان ساعت‌ها بحث کرد. من از خیلی وقت پیش- شاید از نوجوانی- این روز را می‌دیدم و برای رسیدن به‌ این نقطه، سال‌ها در آموزشگاه‌های مختلف سخت تلاش کرده‌ام و به نظرم قبل از همه ‌اینها، در هر زمینه‌ای تلاش برای کسب عنوان همزمان اکتسابی و موروثی است.

صدا ممکن است یک استعداد ذاتى و یا اصلأ ارثی باشد، ولى فکر می‌کنم موسیقی یک علم وسیع است که هر چه در آن به پیش بروی، باز درهای بیشتر و تازه‌تری به رویت باز می‌شود. تجربه آموختنی بی انتها. در نتیجه هر روز باید چیزهای جدید یاد بگیری و به همین دلیل من هنوز هم خودم را یک هنرجو می‌بینم و هنوز هم از تجربیات پیشکسوتان این عرصه و بزرگان این علم استفاده می‌کنم.

– قبلا گفته‌اید که کرد ایرانی هستید، کردستان نغمه‌های موسیقی غنی دارد و از طرفی در ایران موسیقی محدود و موسیقی زنان ممنوع است. سال‌های زندگی در ایران چگونه گذشت؟

-بله، موسیقی کردستان از نغمه‌های ناب شرقی سرشار است و من برای پیوستن به ‌این اقیانوس وسیع موسیقی کردی برنامه‌ها دارم. برای این منظور با بزرگانی صحبت کرده‌ام و به تازگی هم یک قطعه کردی منتشر کرده‌ام. به نظر من به اندازه کافی بر روی آواهای موسیقی شرقی کار نشده و هنوز برای شناخت این گوشه‌های بکر، راه درازی در پیش داریم. در خصوص بخش دوم سوال‌تان باید بگویم که من از کودکی در کشور کانادا بزرگ شده‌ام و کار آواز را هم در اینجا شروع کردم. تجربه کار هنرى در ایران را ندارم، ولى مطلع هستم که در ایران حرفه موسیقی برای زنان باز نیست که البته‌ این محدودیت باعث ایجاد خلاقیت هم شده است. خیلی خوشحال مى‌شوم وقتى مى‌بینم در ایران خانم‌هایى خوش صدا هستند و براى هنرشان تلاش و کوشش می‌کنند.

– بازدید میلیونی کارهای شما در یوتیوب و تعداد دنبال‌کنندگان صفحات شما در شبکه‌های اجتماعی نشان می‌دهد هواداران فراوانی دارید. پیش از تولید کار اول حدس خودتان از واکنش مردم چه بود؟

-١٠٠٪ کار اولم «حس عاشقی» به عنوان آغازگر راه من خیلی موثر بود. در ادامه هم که کارهاى بیشترى از من منتشر شد، این صمیمیت مثلِ یک پل بین من و هموطنان خودم، مردم کشورهای همسایه‌ ایران و حتی مردم بعضی از کشورهای دور، بیشتر و بیشتر شد و همین‌طور که پیش رفتم، هر روز و با هر آواز جدیدی که خواندم تعداد مخاطبان‌ام بیشتر شد و از این بابت از تک تک مردم عزیزم و دیگر مخاطبان‌ام در هر گوشه جهان که هستند، سپاسگزارم. به امید روزى که بتوانم به همه نقاط دنیا سفر کنم و با تک تک آنها از نزدیک دیدار کنم.

– در این آشفته بازار موسیقی پاپ ایرانی که هم تعداد خواننده‌ها و هم تولیدات زیاد و ضعیف شده، به نظر خودتان صدای شما چه دارد که مخاطب را جذب می‌کند؟

-به نظر من نمی‌توان گفت که تولیدات این روزهای موسیقی پاپ ایرانی ضعیف شده، البته من هنوز در ابتدای راه هستم و تجربیاتم برای نظر دادن درباره کیفیت بازار موسیقی، کافی نیست. بر اساس همین تجربه کمی‌ که دارم، می‌گویم که بازار موسیقى ما ضعیف نشده، اتفاقأ این روزها قطعات زیبایى هم مى‌شنویم. به طور کلی می‌توانیم به تعداد آدم‌ها خواننده و مهم‌تر از آن سلیقه موسیقایی داشته باشیم، گوش موسیقایی همه مردم یکسان نیست و هر کسی به نوعی موسیقی و آواز علاقه دارد که ممکن است دیگران به آن علاقه نداشته باشند، مهم این است که هر هنرمندی بتواند مسیر درست و مخاطب خاص یا عام خود را پیدا کند. باید از هنرمندان واقعی تقدیر و تشکر کرد، زیرا ساخت و اجرا و تولید یک اثر خوب و حرفه‌اى کار ساده‌ای نیست.

-تنها کاستی موسیقی ما این است که متأسفانه بازار موسیقى پاپ ایرانی، فیلتر ندارد. باید یک فرد یا شورای نظارت فنی که با موسیقی آشنایی کامل دارد، تولیدات با کیفیت بالا و پایین را از هم جدا و درجه‌بندی کند، کاری که در بقیه کشورهای جهان انجام می‌شود و در ایران قدیم هم انجام می‌شده. به‌ این شکل هنرمندانی که کیفیت تولیدات‌شان در حد اتود زدن است، تشویق می‌شوند تا بیشتر تمرین و تلاش کنند و کیفیت قطعات موسیقی خود را به حد استاندارد نزدیک کنند و همین‌طور بی ملاحظه در کنار آثار بزرگان موسیقی قرار نگیرند. هنرمندی که کارش را بلد باشد، نیازی ندارد که تبلیغات کند و یا حتمأ موسیقی‌اش را همه جا پخش کند، در مواردی برای خودم پیش آمده که از اهنگی خوشم آمده و ٢ روز هم به دنبالش گشته‌ام تا پیدایش کنم و گوش کنم. موسیقی خوب خودش راه خودش را پیدا می‌کند. من trend موزیک‌های امسال را خیلى دوست داشتم که روز به روز هم بهتر و قوی‌تر می‌شود.

-چرا شما کم‌کار هستید؟

-اجازه دهید طور دیگری به ‌این سوال جواب بدهم زیرا آن را فراوان می‌شنوم؛ ابتدا باید ببینیم معنی کم‌کاری دقیقأ چیست؟ من همین الان حدود ۴۰ تا ۴۵ کار آماده و اتود دارم که حتی بعضی‌هاش را از کارهای تا امروز پخش شده‌ام هم بیشتر دوست دارم، اما برای انتشار آنها شاید موقعیت را مناسب نمی‌بینم و یا اینکه با حس و حال امروز من جور در نمی‌آید و یا به دلایل دیگر تا امروز نخواسته‌ام منتشرشان کنم. ضمن اینکه انتشار یک اثر خوب و ماندگار فقط هم به تلاش و تصمیم خواننده محدود نیست و هر قطعه موسیقی که تولید می‌شود، نتیجه تلاش و خواست یک تیم متحد و متعهد است.

– موسیقی مورد علاقه و الگوی شما در آوازخوانی چیست؟

-موسیقی مثل یک اقیانوس است که هرچه بیشتر به آن گوش کنید، بیشتر متوجه می‌شوید که کم گوش کرده‌اید. من به همه نوع موسیقی گوش می‌کنم و البته موزیک الکترونیک را از بقیه سبک‌های موسیقی بیشتر دوست دارم. طبعأ هر هنرمندى الگویى دارد. مثلأ در موسیقی پاپ ایرانی من به صداى خانم هایده علاقه دارم. در موسیقی هدف‌های فراوانی دارم! یک هدفم این است که روزى بتوانم از طریق شهرت، براى جهان پیرامونم پیام خوبی داشته باشم.

– آیا در تولید آثارتان و انتخاب ترانه و آهنگ و تنظیم، شیوه خاصی را دنبال می‌کنید؟

-شیوه تولید همیشه به یک شکل نیست. یعنی به سازنده اثر بستگى دارد که شعر روی ملودی می‌آید و یا اگر شعر الهام‌بخش باشد روی آن ملودی می‌نشیند. بعد از این مرحله، تنظیم و بقیه کارها انجام می‌شود. در انتخاب همکاران براى من کارنامه هنری مهم است که با نامداران بزرگ موسیقی کار کنم. البته در عین حال گاهى دوستان براى من ملودی‌هایى مى فرستند که واقعا قشنگ هستند که برای معرفی به مخاطب، نیاز دارند تا صدا و چهره‌ای شناخته شده روی آن آواز بخواند، در چنین شرایطی که ملودی قابلیت داشته باشد من می‌پذیرم روی آن بخوانم.

– برای بسیاری از جوانان صدای گرم و قطعات عاشقانه شما به زمزمه تبدیل و خاطره‌ساز شده. خودتان از کدام آوازتان بیش از همه خاطره دارید؟

-برای من بهترین حس همین است که مردم مرا در خاطرات‌شان شریک کنند و بابت این اتفاق از تک تک مخاطبان‌ام ممنونم. من همه قطعات‌ام را دوست دارم و نمى‌توانم بین آنها فرق بگذارم، زیرا هر کدام را در زمانی خاص و با احساسى متفاوت خوانده‌ام.

-یک روز معمولی شما چگونه پر می‌شود و کار جدید چه دارید؟

-برنامه روزانه من، اگر در سفر یا تور نباشم، صبح خیلى دیر بیدار مى‌شوم، معمولا به پیاده‌روى می‌روم و بعد درباره کارهاى وبسایت و صفحات من در شبکه‌های اجتماع -که دوستان براى اداره آنها زحمت می‌کشند- با همکارانم در تماس هستم و بعد به استودیو می‌روم و روی کارهاى البوم و تولیدات آینده‌ام تمرکز می‌کنم و هر روزی که فرصت کنم تعدادی از انبوه شعر و آهنگ‌هایی که دوستان لطف می‌کنند و به صورت روزانه برایم می‌فرستند را چک می‌کنم، هر روز حتمأ کتاب مى خوانم و به برنامه‌های مستند ستاره‌شناسى علاقه فراوانی دارم و قبل از خواب حتمأ این برنامه‌ها را تماشا مى‌کنم.

– برای زنان جوان ایرانی که عاشق حرفه موسیقی هستند چه توصیه‌ای دارید؟

-توصیه‌ام این است که برای رسیدن به هدف خود (در هر زمینه‌ای که هست) بجنگند و به هیچ قیمتی از هدف خود دست برندارند و مطمئن باشند روزی به هدف خود دست پیدا خوهند کرد.

لینک منبع: مجله کیهان لندن, ۱۷ مرداد ۱۳۹۶

مصاحبه اختصاصی با باران – مجله زن روز لندن

باران خواننده ایرانی موسیقی پاپ از خانواده ای هنرمند و فارغ التحصیل رشته بازرگانی (بیزنس) مى باشد. در سن 11 سالگی به همراه خانواده اش از ایران مهاجرت کرد و مقیم کانادا شد و در سنین نوجوانی چند دوره آزاد و آکادمیک خوانندگی را در یکی از اموزشگاه های موسیقی کانادا پشت سر گذاشت . به زبان های انگلیسی ، فرانسه ، فارسی و کردی مسلط است. اولین آهنگ باران عزیز به صورت تک آهنگ به نام “زیادى” منتشر شد كه به محبوبیت و شهرت زیادی در میان ایرانیان سراسر دنیا دست یافت.
مجله زن روز افتخار دارد به عنوان زن موفق ایرانی با این هنرمند عزیز گفتگویی داشته باشد.
درود باران عزیز
لطفا خودتان را برای خوانندگان مجله «زن روز» معرفی کنید؟
– سلام به شما و همه خوانندگان خوب مجله « زن روز». من باران هستم دریکی از شهرهای کرد نشین ایران، مهاباد، متولد شدم. اما خیلی زود از ایران مهاجرت کردم و به کانادا آمدم ، در اینجا در رشته بازرگانی (بیزینس) تحصیلاتم را تمام کردم و الان هم در خدمت شما هستم.
– فکر می کنید نام « باران » چقدر بر روی شکل گیری شخصیت هنری‌تان تاثیر داشته است؟
-در کلیت، فکر می کنم این موضوع یک جریان دوطرفه است. مثلا هنر به خودی خود می تواند در شخصیت آدمی نقش داشته باشد و خوب این خودش یک شمشیر دو لبه است. به همان مقدار که می تواند تاثیرات خوبی داشته باشد، به همان اندازه هم می تواند مخرب باشد. من فکر می کنم، این بارانی که شناخته شده است یا همان نام «باران»، با بارانی که خودم هستم، تفاوت آن چنانی نکرده و نمی کند.
-چند سال است که در خارج از کشور ساکن هستید و در چه سالی از ایران خارج شده‌اید؟
-تقریبا از کودکی از ایران خارج شدیم و سال‌های زیادی است که در خارج از ایران زندگی می کنم.
– آیا ازدواج کرده‌اید؟ و فکر می‌کنید که ازدواج بر حرفه و زندگی هنری‌ یک هنرمند چه تاثیری دارد؟
-خیر. ازدواج نکرده‌ام، ولی فکر می‌کنم ازدواج ، همان قدر که می‌تواند تاثیر بد برروی حرفه یک هنرمند بگذارد، به همان مقدار هم می‌تواند به رشد و ارتقای جایگاه هنری‌اش کمک کند!
– چگونه به هنر خوانندگی علاقمند شدید؟
-علاقه و پشتکار خودم و پشتبانی خانواده ام بویژه برادر و خواهرم، باعث شد تا هم به خوانندگی علاقه‌مند شوم و هم به شکل حرفه‌ای این هنر را ادامه دهم.
– شروع کارتان از چه زمانی بوده است؟
– شروع کارم در یک گروه معروف کانادایی بود و بعد از آن بود که به درخواست دوستان و نزدیکان، کم کم شروع کردم به خواندن در زبان فارسی و کار «حس عاشقی» را در سال ۲۰۱۰ ضبط کردیم.
– کمی از اولین تجربه خوانندگی‌تان برای‌مان بگویید.
– این حرفه دشواری‌های خاص خودش را دارد. مخصوصا اگر زن باشی، این دشواری‌ها چندین برابر می‌شود. اولین تجربه جدی‌ ومستقل من، تک آهنگ «زیادی» بود که با استقبال شگفت انگیزی همراه شد. واقعا روزهای جالبی بود. ابتدا از بازدیدهای چندین میلیونی شروع شد و بعد هم واکنش‌هایی که در فضای مجازی یا درخیابان‌ها از مردم می‌دیدم. تجربه خیلی خوبی بود.
– موفقیت خود را مدیون چه کسی و یا چه کسانی هستید؟
-مدیون مردم. مردمی که دراین مدتی که به صورت مستقل وارد این حرفه شده‌ام، همیشه پشتبانم بوده‌‌‌‌‌اند و صد البته خانوادم.
– در مورد کنسرت‌ها و برنامه‌های آینده خود کمی برای‌مان توضیح دهید؟
– در یکی دوسال گذشته برای اجرا به کشورهای زیادی رفتم وبه قولی هرجای این دنیا که می‌روی، هم‌وطن‌هایت را می بینی و در هر ناحیه با یک منش و اخلاق خاص. واقعا حس عجیب و فوق العاده‌ای است و این برنامه‌ها همچنان ادامه دارد. چند روز دیگر در یکی از شهرهای آمریکا برنامه دارم و فکر نمی‌کنم این برنامه‌ها متوقف شود . انرژیم را صد درصد از مردم می‌گیرم.
– باران عزیز آیا برای طرفدارانتان دربریتانیا هم برنامه ای دارید؟
بله – اتفاقا صحبت هایی صورت گرفته است و حتما در آینده ی نه چندان دور تور خوبی در بریتانیا برگزار می کنیم.
– معیار شما برای انتخاب ترانه های‌تان چیست؟
– به نظرم ترانه عنصر مهمی برای رشد یک خواننده است وعامل مهمی در رساندن پیام شعر به وسیله صدای شما به گوش مخاطب.
من درانتخاب ترانه‌هایم معیارهای متعددی را در نظر می‌گیرم. از جمله اینکه تکراری نباشد و دوم اینکه جریان یا روال یک حکایت در بطن ترانه وجود داشته باشد تا ترانه و آهنگ معنا و مفهومی پیدا کند. متاسفانه به نظرم این روزها ترانه ها خیلی بی‌محتوا و شبیه به‌هم شده‌اند که این می‌تواند روی ذهن و سلیقه شنونده در مدت طولانی تاثیر بد بگذارد.
– مهم ترین اتفاق تاثیرگذار در زندگی‌تان چه بوده‌است؟
به نظرم زندگی پر از اتفاق‌های کوچک و بزرگ، خوب و بد، زیبا و زشت و خوشحال کننده یا اندوه آور است. وقتی به همه چیز از بالا نگاه کنی، می بینی مجموعه این اتفاقات تو را مثل یه سنگ صیقل داده و از تو آدم بهتری ساخته است. نمی‌توانم بین این مجموعه اتفاقات، انتخاب خاصی داشته باشم. اما ازهمه آنها استقبال کرده‌ام و می‌کنم و آنها را به فال نیک می‌گیرم. (با خنده)
– به نظر شما جایگاه زنان ایرانی در عرصه هنر خوانندگی چیست؟
– متاسفانه به دلیل شرایط نامناسب فعلی، کمبود امکانات و مشکلات مالی، خیل عظیمی از استعدادهایی که آنها را می‌شناسم‌ و گاهی به من پیام می‌دهند و باهم در ارتباطیم، از بین می‌روند و این باعث تاسف است. در عصری که مشکلات بیشتری نسبت به زمان ما داشته، کسانی مثل قمرالملوک وزیری، الهه و یا هایده و مهستی ها را داشتیم، ولی متاسفانه امروز نقش زنان در جامعه ما به شکل بسیار محسوسی کم رنگ شده است. حالا نقش‌شان در این هنر بخصوص که جای‌ خود دارد!
امیدوارم شرایطی فراهم شود تا در آینده‌ای نه چندان دور، شاهد ادامه این روند بد نباشیم. یادمان نرود زنان رگ‌های یک جامعه هستند. نبض جامعه‌اند و مسوول رساندن خون به تمامی سلول‌های یک جامعه از سلول‌های مغز تا دریچه‌ قلب. رمز سرزندگی و زنده بودن یک جامعه به دست زنانش شکل می‌گیرد!
– آیا کار جدیدی در دست دارید؟
– بله، صد درصد. هم کار جدید وهم آلبوم جدید.
– خواننده مورد علاقه‌تان، از خوانندگان ایرانی و غیر ایرانی، چه کسانی هستند؟
– خب، وقتی در یک باغ پر از گل‌های خوش عطر و بو باشید، دقیقا نمی دانید کدام را انتخاب کنید یا عطر کدام برای‌تان خوش‌آیندتر است. در نتیجه ازاستشمام تک تک‌شان لذت می برید. دقیقا برای من این طور است . شاید هم نسبت به همه آنها تعصب دارم که این‌طور فکر می‌کنم. درعرصه جهانی شخصا به خواننده خاصی توجه ندارم و سعی می کنم همه نوع ژانر و سبکی از موسیقی را گوش دهم. حال می تواند یک ملودی ترکی یا یونانی باشد تا یک شاخه از موسیقی در آفریقا.
سعی می کنم از موسیقی لذت ببرم و حس خوبی از هرکدام‌شان بگیرم.
– برند مورد علاقه شما برای انتخاب لباس چیست و چرا این برند را دوست دارید؟
– در این دنیای پر زرق وبرق، آنقدرها به این چیزها اهمیت نمی دهم. آدم ظاهر بینی نیستم وخب شاید هم یک روزی برند خودم را داشته باشم!
ولی یاد شعری افتادم که می گفت:
تن آدمی شریف است به جان آدمیت نه همین لباس زیباست نشان آدمیت
اگر آدمی به چشم است و دهان وگوش وبینی چه میان نقش دیوارومیان آدمیت
– لطفا کمی در مورد جشنواره موسیقی خاورمیانه توضیح دهید و از اینکه به‌عنوان یکی از منتخبان این جشنواره و نماینده ایران انتخاب شده‌اید، چه احساسی دارید؟
– بله، این فستیوال بزرگ موسیقی در سطح جهانی برگزار می‌شود، البته برای خوانندگان مطرح خاورمیانه در شهر هامبورگ آلمان. من خوش شانس بودم که انتخاب شدم و امیدوارم بتوانم از این شانس بزرگ برای افتخار بیشتر و معرفی ملتم به جامعه جهانی استفاده کنم. واقعا حس خوبی است و از این که نماینده مردمم هستم احساس غرور می‌کنم.
– در میان فصل‌های سال، فصل مورد علاقه‌تان چه فصلی است و چرا؟
-بهار، نمى دانم شايد چون فصل باران است ! (لبخند)
– ترانه‌سرا و آهنگ‌سازتان چه کسانی هستند و اینکه شما به چه میزان در این موارد اعمال نظر می‌کنید؟
– خب من با ترانه‌سراهای زیادی کار نکرده‌ام، اما اصولا در کار هنری وخلق یک اثر، ممکن است شرایطی پیش بیاید که با تیم جدیدی کار کنم. خودم شخصا تنوع و موج جدید دادن به اثر هنری‌ام و همچنین تجربه یک حس جدید بواسطه آن را دوست دارم و می‌پسندم – سعی می‌کنم نظر بدهم وکار آن چیزی باشد که من می‌خواهم، اما خیلی مشتاقم روزی کاری را بخوانم که هم نوشته خودم باشد و هم آهنگش را خودم ساخته باشم.
– کمی در مورد حضورتان در کتاب آقای وینسنت جیمز توضیح دهید؟
– نام کتاب “88+ Ways Music Can Change Your Life “ است و نویسنده این کتاب آقای جیمز، پس از سال‌ها تلاش، توانسته تجاربش را دراین مجموعه منتشر کند. این شاهکار آقای جیمز پس ازسال‌ها تحقیق و مصاحبه به رشته تالیف درآمده است.
«۸۸ راهی که موسیقی می تواند زندگی‌تان را عوض کند»، عنوان کتابی است شامل نوشته‌هایی ازمن، همراه با شرح حالم در کنار دانستنی‌هایی دیگر از جهان هنر موسیقی. خواندن این کتاب را به شما و همه خوانندگان‌تان توصیه می‌کنم. شایان ذکراست که تمامی درآمد حاصل از فروش این کتاب به کودکان بی سرپرست تعلق می‌گیرد.
– یک روز از زندگی باران را برای طرفداران خود توضیح دهید؟
– ورزش – موسیقی – تمرین – موسیقی – خواندن کتاب – تمرین -آشپزی – نوشتن – تمرین – نقاشی – رسیدن به کارها و امور شخصی و بازهم موسیقی و این جریان هر روز با اندکی تغییر ادامه دارد. این برنامه روزانه در کنار همه حالات و سختی‌هایی که در زندگی وجود دارد و نمی‌توانید جلوی آنها را بگیرید، پیش می‌رود. مشکلات همیشه هست و ازحالتی به حالتی دیگر تبدیل می شود. من هم زندگی و روزمرگی‌های خودم را دارم، مثل همه زنان دنیا. (با لبخند )
– نظرتان راجع به مجله «زن روز» چیست؟
– به شما و همکاران‌تان تبریک می گویم بابت مجله موفق و باکیفیتی که دارید . من هم دوست دارم در اوقات فراغتم آن را بخوانم و خب امیدوارم هر چه بیشتر به انعکاس برابری نقش زن در جامعه که متاسفانه این روزها حتی در جوامع متمدن هم نادیده گرفته می‌شود، بپردازید. واقعا گاهی زنان در هر حرفه و شغلی که هستند، به شدت مظلوم واقع می‌شوند و از حق برابری برخوردار نیستند. امیدوارم مجله خوب‌تان پرچم دار این مساله باشد و مثل جریانی به سمت نور، آگاهی و برابری باشد.
– به عنوان سخن پایانی پیام‌تان برای خوانندگان مجله «زن روز» و طرفداران‌تان چیست؟
– باز هم ممنون از شما و همکاران‌تان بابت این گفت وگوی صمیمانه.
برای شما و همه خوانندگان‌تان و به خصوص زنان خوب کشورم آرزوی سلامتی، برابری، تندرستی و موفقیت روز افزون دارم .

لینک منبع: مجله زن روز لندن, Sptember 2015